عادت دارم رزومه اساتیدی که با ایشان درس دارم را بخوانم.
ابتدای سال طبق عادت شرح یکی از اساتید خانم را در سایت دانشگاه باز میکنم که هیئت علمی هم هست.دکترای دانشگاه آزادش مهم نیست،چیزی که با آن مواجه شدم خانواده شهید و ایثارگر بودن او بود و این برای صدمین بار است که چنین رزومه ای از اساتید تکرار میشود و دیگر یقین دارم اساتیدی که تا به حال داشتم یا حتا اساتید سایر دپارتمان ها که مطالعه کردم همگی یا سابقه جبهه داشتند یا از خانواده شهدا و رزمندگان و جانبازان میباشند.
در واقع ملاک استاد و یا هیئت علمی شدن در وهله اول این دو مورد است و صد البته موارد دیگری که در این مقال نمیگنجد.
پ ن:توانستم درس این خانم استاد را با درسی از ارشد اولم معادلسازی و آنرا حذف کنم.
جلسه اول استاد برای مواقع ضروری شماره تلفن در اختیار ما گذاشت.
در کلاس ما کسی به غیر از من تلگرام ندارد.
یکی دیگر از اساتید گفت در تلگرام فارغ التحصیلان دکتری عرفان و تصوف گروهی دارند و یکی که تلگرام دارد برود و فلان موضوعش را کپی کند و بیاید در گروه ایتا بارگذاری کند.
من به عنوان تنها دارنده تلگرام رفتم،کپی کردم،در ایتا گذاشتم. و اما بطور اتفاق عکس نسبتا بی حجاب همان خانم استاد را در اکانت تلکرامیش دیدم و کلی جا خوردم از ظاهر او در دانشگاه با ظاهر او در تصویر تلگرامش.هرچند در همان جلسه اول که بناچار در کلاسش بودم شخصیت لات محور او حسابی غافلگیرم کرد.
همین.عرض خاصی نداشتم.
بعدا نوشت:بد نیست اضافه کنم که خانواده شهدا،جانبازان و آزادکان ریالی پول برای تحصیل به دانشگاه نمیدهند و این در وهله بعد از سهمیه دانشگاه های دولتی و غیر دولتی برای آنهاست.فکرش را بکنید با رتبه هایی که رتبه نیست صندلی های دولتی را اشغال میکنند،هم خودشان هم زن و بچه هایشان و حتا نوه هایشان.این را از تحصیل دوستم در دکتری آزاد و فرزندانش که حتا با سهمیه،دولتی قبول نشدند میگویم.
اوج بیسوادی را من در اینها دیده ام،و البته طمع را.
بااین حال درود میفرستم به روح تمامی شهدای وطنم و در مقابل نامشان سر تعظبم فرود میاورم.