من از کودکی هایده رو دوست داشته و همچناندوست دارم و خواننده محبوب منه.بنظرم کلاسش از هر نظر بالا بود و هست و کسی به گردش نرسید و نمیرسه.

اما خارج از سبک هابده باید بگم خواننده مورد علاقه من رامش زیباست. رامش با صدای مخملی و چشمان زیبایی که داره من رو همیشه میخکوب کرده و عجیب اینکه با شنیدن آهنگ هاش موجی سرشار از آرامش و سبکی درون وجودم جریان پیدا میکنه و حالم آرام میشه.

دو سه سال پیش دو سه پوستر قدیمی با دو سه پز زیبا ازش خریدم به نیت قاب کردن و نصب روی دیوار اتاق درسیم.منتها بخاطر مشغله های درسی وقت نشد.اما حتما براشون قاب تهیه میکنم و نصبشون میکنم.

حیفه خودم رو از دیدن اون چشم ها،اون نگاه محروم کنم.

دلم برای مادرم تنگ شده.

عصر با یادش کمی هم گریه کردم.

پ ن: باور نمیکنم چنین حسی بر من چیره شده باشه. 

ممکنه بخاطر فشار این ایام باشه. استرس بخاطر درس و امتحان توام با مسئولیت های زندگی خیلی کمر شکنه.

خدا کنه حسش بپره.‌