اینروزها درون آرام تری دارم... دور و بر آرام تری هم دارم و هر چه پیرامونم را خالی میکنم از آدم هایی که مدت ها کنارم بودند احساس آرام تری به من دست میدهد. جایی نوشته بودم که آدم ها برای من حکم سرعت گیر خیابان را پیدا کرده اند و هر بار که با یکی از آنها روبرو شدم تا مدت ها دچار تشویش ذهن و روح شدم. حالا اینجا هم مینویسم , دوست دارم از آدم ها درو شوم زیرا جایگزین بهتری یافته ام ,
میگوید : خواندی ؟ برای تو نوشته بودم !
میگویم : خواندم ولی فقط در حد روخوانی . مفهومش را نفهمیدم .
میگوید : وقتی رفتی میفهمی !