زمان کودکی من کارخانه مینو گل سر سبد کارخانجات بیسکوئیت سازی بود که سوگولیش پفک نمکی بود که پیر و جوان کشته و مرده ش بودن.
کنار این پفک نمکی یه محصول خوشمزه دیگه هم بود که من بشدت عاشقش بودم و میتونم بگم روزی نبود که نخرم و نخورم.
دارم راجع به یام یام حرف میزنم.یه خوردنی خوشمزه که از بیسکوئیت و شکلات درست شده بود،و میتونم بگم چیزی شبیه کیت کت های خارجی بود.این یام یام قیمتش دو ریال بود و من وقتی میخریدم کمی بین دستانم نگهش میداشتم تا شکلاتاش کمی آب بشه تا بتونم با لیس بخورمش.
محصولات مینوام تو مجلات و رادیو تلویزیون تبلیغ داشتن و هنوز که هنوزه شعر یام یام ورد زبونمه.
سلام سلام آی بچه ها...منم یام یام دوست شما.
.....
فکر کنم یام یام برگرفته از یامی انگلیسی باشه که موقع خوردن یه چیز خوشمزه میگن یامی یامی.
.....
حیف از اون روزگار خوب
قبلا نوشتم که شهریور که پدر و مادرم من و برادرم رو میبردن برای خریر لوازم مدرسه اصرار داشتن برامون از کفش ملی الفانته شوهه بخرن که من بشدت از اون کفش ها بیزار بودم. با وجودیکه بچه بودم ولی کاملا میفهمیدم که این کفش ها ماشینی هستن.
بگذریم....
اومدم بنویسم که الفانته شوهه تو مجلات و تو رادیو و تلویزیون ملی هم تبلیغات داشت و اون بچه هایی که تو تبلیغ همشون الفانته شوهه پاشون بود و با یونیفرم مدرسه و کیف بدست به سمت در مدرسه میدویدن دسته جمعی میخوندن:
ما میریم به مدرسه...با الفانته شوهههههه
البته الان که مینویسمش دارم با همون ریتم میخونم.خیلی باحال بود. همه پدر و مادرامون با همین تبلیغ بود که برامون کفش میخریدن. نسل اول از کفش های ماشینی و کارخانه ای و صد البته الان میفهمم اون کفش ها مرگ نداشتن.
یادش بخیر. روزگار خوشی بود.