یکی دو روز است که یاد مرد محبوبم در ذهن جولان می دهد و او را بخوبی در روح و روانم حس میکنم.نیز پنهان نمیکنم که از فراق او غمگینم و گاهی بی اختیار چند قطره اشک از چشمانم سرازیر می شود و آهی از اعماق قلبم برمی خیزد.
کاش قدرت داشتم زمان را به عقب برم تا همه چیز از آنجا و با او ادامه یابد.کاش می توانستم در زمان سفر کرده چشم باز کنم و او را بارها و بارها نظاره کنم. اصلا کاش قدرتی داشتم تا او را زنده کنم و بگویم برخیز و به زندگی ادامه بده،تو لایق صدها سال زنده بودنی.
اما افسوس که از او فقط تصویری به جا مانده و چشمان نمناک من که مدت ها خیره میشود بر اجزای چهره نجیب و مهربانش.
یکی از مواردی که منو خیلی ناراحت میکنه اینه که تو مکالمات تلفنی یا به فرم جدید، گفتگو تو اپ های ارتباطی (وُیس) مخاطبم مشغول خوردن باشه و بقولی با دهن پر حرف بزنه و من هم به سختی الفاظ و مفاهیم رو متوجه بشم و مجبور باشم مدام بپرسم چی؟!چی؟!
به نظرم این کار یکی از موارد عدیده بی شعوری و بی شخصیتی و سطح پایین بودن مخاطبه که اشنا و غریبه بودن هم تو اصل قضیه تفاوتی رو ایجاد نمیکنه و بهتره اضافه کنم که این یکی از خطوط قرمز من تو مکالمه و محاوره ست و اگر چنین عملی رو بطور وضوح یا بی وضوح حس کنم مکالمه رو قطع میکنم.حالا چه با بیان اینکه من قطع میکنم هر وقت غذاتو خوردی زنگ بزن یا بی بیان تا بلکه اون بیشعور متوجه بشه کارش چقدر زشته.ایضا شستن ظرف و ظروف حین مکالمه که انگار تو مخ آدم میشورن.
اینی که نوشتم ورژن دیگش میشه اینکه شخص پستی تو اینستا یا گروه های ارتباطی گذاشته و درش این جمله رو درج کرده که فلان چیزو زدم بر بدن یا برم فلان چیزو بزنم تو رگ و....یا از همه بدتر جلوی دوربین موقع ارتباط زنده یا حتا ضبط شده یه ماگ گنده از نوشیدنی یا بشقاب غذا جلوش گذاشته و موقع گفتگو مدام یا مینوشه یا میجوه که یقینا زیاد هم بهشون برخورد کردیم. اینها از نظر من یک مشت بیشعورن که فکر میکنن این رفتارها نوعی کلاس محسوب میشه در حالیکه خوردن و نوشیدن های این سبکی کم از ر...دن و شا...دن نداره و نباید علنی باشه.البته یک استثنا هست و اونهم لیوان آب کنار دست سخنران و سخنوره و دیگران حق ندارن حالا به هر طریق و سیستمی موقع گفتگو چیزی بخورن و بنوشن.
خلاصه اینکه ممکلت ما از خیلی جهات دچار عقب ماندگیه که این مورد یکی از اونهاست.اگر هم بنویسم کاش واحدهای درسی تو مدارس داشتیم به نام آداب و رفتار اجتماعی که اینها رو آموزش بده باید به خودم بگم برو بابا،فک کردی اینجا کجاست!!!
از این دست نوشته ها باز هم خواهم داشت.شاید حداقل خوندنش تلنگری باشه برای اونی که درگیرشه.هرچند اینجا رو برای سرچ گوگل بستم ولی از کامنت هایی که قبلا گذاشتم مسیر باز میشه.
امروز روز جهانی غذاست.جهانی که تو این زمینه عادل نبود و نیست و عادلانه هم رفتار نکرد و نمیکنه.البته جهان استعاره ست از جهان خواران و جهان خواری.
پس چی شد....!!!!
موقع گفتگو علی الخصوص تلفنی چیزی نخورید،ظرف نشورید و از این دست کارها، چون اکوی خوردنتون و شستن و کاراتون بدترین پارازیت برای بدبخت اونور خطیه.مگر اینکه اونوریم یه بیشعور باشه عین اینوری.