چقدر از اینکه دنیای آلوده ی مجاز را ترک کرده ام راضی ام. دیگر نامحرمان را در حریمم جایی نیست. معامله ی پر سودی کردم. آدم ها را دادم و خدا را تصاحب کردم. خدایا شکرت.
و.....
چقدر به دنیای پوچ بعضی ها میخندم . آنها نمیدانند که در قعر چاه جهل و نادانی دارند دست و پا میزنند ,نامش را هم زندگی گذارده اند.
وای خدا یا شکرت.
این یک دو سه روز نوبت عمر گذشت
چون آب به جویبار و چون باد به دشت
هرگز غم دو روز مرا یاد نگشت
روزی که نیامدهست و روزی که گذشت
پست اصلی حذف شد و جایش این رباعی از خیام ثبت شد