خفقان

کاش می شد روزی انگشت بلند بی طاقتیم را فرو برم در گلوی خفقان و سکوت را بالا بیاورم.

نور صدا حرکت

نور...
  رفت!

  صدا...

  رفت!

  تصویر...

  رفت!

  ســه

  دو

  یک!

  حرکت!!!

  .

  .

  .

 

 

  دیگر چه مانده است از من

  برای حرکت؟

 

  .

  .

  .

 

  کات!

  از نو...